Bazen hayat yoruyor insanı. Kin yok, öfke yok… sadece derin bir kırgınlık var. Çünkü insan kaybetmekten değil, olması gerekenin sürekli gecikmesinden yoruluyor. Yine de yürüyorsun. Adımlar ağır, umut yorgun olsa da… Çünkü bazen insan, kazanacağına inandığı için değil; vazgeçerse kendine yenileceğini bildiği için savaşır.